พระวิหารพระพุทธไสยาส เป็นพระวิหารที่สร้างเพื่อประดิษฐาน พระพุทธไสยาส รัชกาลที่ ๓ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้กรมหมื่นภูมินทรภักดี (พระองค์เจ้าลดาวัลย์) ทรงกำกับช่างสิบหมู่ สร้างพระพุทธไสยาสขึ้นก่อน แล้วจึงสร้างพระวิหารภายหลังองค์พระพุทธไสยาส ก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทองด้านพระพักตร์สูง ๑๕ เมตร ทอดพระองค์ยาว ๔๖ เมตร ที่พระบาทสูง ๓ เมตร ยาว ๕ เมตรพระบาทประดับมุกภาพมงคล ๑๐๘ ตรงกลางเป็นรูปกงจักรตามตำรามหาปุริสลักษณะ นับเป็นพระพุทธไสยาสที่งดงามที่สุดในประเทศไทย

     ลายประดับมุกที่พระบาท นับเป็นลายศิลปะไทยผสมจีน ผสมผสานกันอย่างประณีตศิลป์ หากพิเคราะห์ตามคติไทยเป็นมงคล ๑๐๘ ที่รับคติมาจากชมพูทวีป ภูเขาต่างๆ ในป่าหิมพานต์และตามคติจีนมีแนวความคิดเรื่องฮวงจุ้ยอยู่ด้วย สังเกตภาพนก หงส์ ภูเขา เมฆ เป็นแบบจีน ที่ผนังพระวิหารหลังนี้มีภาพเขียนสีและจารึกเรื่อง มหาวงศ์ (พงศาวดารลังกาทวีป) อยู่ด้านบนหรือหน้าต่างขึ้นไป ผนังระหว่างช่องหน้าต่างเขียนเรื่อง พระสาวิกาเอตทัคคะ (ภิกษุณี) ๑๓ องค์ อุบาสกเอตทัคคะ ๑๐ ท่านและอุบาสิกาเอตทัคคะ ๑๐ ท่าน อยู่ด้วย