วันประสูติ พระนางสิริมหามายา อัครมเหสีในพระเจ้าสุทโธทนะ ทรงมีประสูติกาล คือ เจ้าชายสิทธัตถะ ณ ป่าลุมพินีวัน ซึ่งเป็นดินแดนระหว่างกรุงกบิลพัสดุ์กับกรุงเทวทหะ ในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ก่อนพระพุทธศักราช ๘๐ ปี

     วันตรัสรู้ ตรงกับวันที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้พระอนุตตร

สัมมาสัมโพธิญาณ ณ ควงไม้ศรีมหาโพธิ์ ต. อุรุเวลาเสนานิคม กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ ในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ก่อนพุทธศักราช ๔๕ ปี

     วันปรินิพพาน ตรงกับวันที่พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ สาลวโนทยานของมัลลกษัตริย์ เมืองกุสินารา ในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ซึ่งเป็นวาระเริ่มต้นของปีพุทธศักราช

     วันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๘ (เดือนอาสาฬหะ) พระองค์ทรงแสดงธรรมแก่ปัญจวัคคีย์ คือ “ธรรมจักรกัปปวัตนสูตร” อันเป็น “ปฐมเทศนา” ประกาศพระศาสนา เมื่อจบพระธรรมเทศนาแล้ว พระอัญญาโกณทัญญะได้บรรลุ

     เป็นพระอริยเจ้าชั้นโสดาบันเป็นพระอริยเจ้าองค์ที่ ๒ รองจากพระพุทธองค์ เป็นสักขีพยานว่าพระองค์ได้ตรัสรู้จริง ทรงสั่งสอนได้จริง และผู้ปฏิบัติตามก็ได้รับผลดีจริง เป็นวันที่พระพุทธศาสนาได้เริ่มประดิษฐานลงในโลก เป็นวันที่พระรัตนตรัยองค์ที่ ๓ คือ พระสงฆ์เกิดขึ้นในโลก

     ใจความโดยสรุปของธรรมจักรกัปปวัตนสูตร คือ มีทางที่บรรพชิต (นักบวช) ไม่ควรประพฤติปฏิบัติอยู่ ๒ ทางคือ

     กามสุขัลลิกานุโยค การประกอบตนให้พัวพันด้วยสุขในกาม

     อัตตกิลมถานุโยค การประกอบทรมานตนให้ลำบากเปล่า

     ต่อจากนั้นทรงแสดงทางที่บรรพชิตควรปฏิบัติ คือ ทางสายกลาง เรียกว่า “มัชฌิมาปฏิปทา” คือ อริยมรรคประกอบด้วยองค์ ๘ เป็นทางที่จะนำไปสู่ความสงบความรู้ยิ่ง และเพื่อความดับทุกข์ รู้แจ้งในอริยสัจ ๔ ประการ