พระพุทธปาลิไลย พระองค์นี้ ปรากฏในศิลาจารึกวัดพระเชตุพนฯ ว่า เมื่อพระบาทสมเด็จฯ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงสถาปนาวัดพระเชตุพนฯ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๒ ครั้งนั้นได้ทรงสร้างขึ้นใหม่เป็นพระพุทธรูปหล่อปิดทองสูง ๘ ศอกคืบ ๕ นิ้ว มีพระอาการประทับห้อยพระบาททรงบรรจุพระบรมธาตุแล้วเชิญประดิษฐาน เป็นพระประธานในพระวิหารทิศเหนือมุขหน้าถวายพระนามว่า “พระป่าเลไลย” และโปรดฯ ให้หล่อรูปช้างถวายคนทีน้ำ และรูปวานรถวายรวงผึ้ง ดังปรากฏอยู่ทุกวันนี้

     ต่อมาถึงรัชชกาลที่ ๓ พระบาทสมเด็จฯ พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพนฯ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๗๕ ครั้งนั้น ได้โปรดฯ ให้ลงรักปิดทองใหม่ในคราวเดียวกันกับพระพุทธรูปอื่นๆ ทั่วทั้งพระอาราม ดังมีข้อความปรากฏในพระนิพนธ์สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระปรมานุชิตชิโนรสดังต่อไปนี้

พระนิพนธ์ ปวงปฏิมามากถ้วน     ทงงอา วาศเอย อุโบสถวิหารทิศสถยร     ทกเหล้า รบยงสามสริบนนดา     เดอมใหม่ ก็ดี มีอาทิพระเจ้าเบื้อง     โบสถ์ประธาน ทรงศรัทธาไป่เอื้อ     ออมราช ทรัพย์แฮ เว้นมัจเฉรมลาย     โลภมล้าง รงงเรขรักมาดผจง     เผจอศทั่ว องค์เอย รมยลใหม่แม้นสร้างซ้ำ     สืบแสดง

     ครั้งถึงรัชกาลที่ ๔ พระบาทสมเด็จฯ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถวายสร้อยพระนามว่า “พระพุทธปาลิไลย ภิรัติไตรวิเวก เอกจาริกสมาจาร วิมุตติญาณบพิตร” ดังนี้ และโปรดฯ ให้จารึกพระนามลงในแผ่นศิลาประดับฝาผนังไว้ดังปรากฏอยู่บัดนี้